Tweet me!چین سرزمین کشتار روز به روز کارگران در اعماق معدن هاست. در این جا فروش نیروی کار همواره با شروطی حتمی و البته نامکتوب همراه است. مردن در دورترین عمق های خاک زیر سهمگین ترین آوارهای کوه ها، با دستمزدی آن چنان نازل و ناچیز که به هیچ کجای قوت لایموت و بازتولید نیروی کار هم نمی رسد، بدون کمترین حق و حقوق زندگی انسانی، بدون حق هیچ نفس کشیدنی برای اعتراض علیه دنیای سبعیت های سرمایه، با تحمل کشنده ترین ذلت ها و حقارت ها و همه این ها در زیر پرچم سرخ « کمونیسم»!!! در یک کلام آنچه سرمایه در همه جهان برای کارگران دارد، اینجا در کشور چین به یکجا دارد.
کشتار کارگران در معادن این کشور حدیث
مستمر روزانه است. هیچ هفته ای نمی گذرد که شمار کثیری از توده فروشنده نیروی کار
در اعماق معادن دفن نشوند، دلیل ظاهری زیر آوار رفتن ها و خفتن ها متفاوت است،
ریزش معدن، طغیان فشار گازهای سمی، آتش سوزی، انفجار و بسیاری عوامل دیگر که هر
کدام پوششی بر اندام اختاپوسی سرمایه و کارزار قتل کارگران توسط نظام بردگی مزدی
می باشند. روز شنبه 17 ژوئیه سرمایه برای این کشتار عبا و ردای آتش سوزی تن کرده
است. حادثه در معدن ذغال سنگی در نزدیکی شهر هانچنگ در ایالت شانزی رخ داده است.
28 کارگر در همان دقایق نخست در میان شعله های آتش سرمایه تسلیم مرگ شده اند، ده ها کارگر با برداشتن جراحات سنگین یا در
آستانه مرگ قرار دارند و یا به خیل چند ده میلیونی ناقص العضوهای این نظام پیوسته
اند. معادن چین فاقد ابتدائی ترین امکانات ایمنی هستند. کارگران فقط در دخمه های
مرگ کار نمی کنند و استثمار نمی شوند که در این دخمه ها فاقد هر نوع وسیله حفظ خود
نیز هستند. برای سرمایه داری چین هر ریال سود اضافی تر سرمایه ها هزاران بار از
جان ده ها کارگر افزون است. فقط در سال
گذشته حدود 3000 کارگر در معادن مختلف این کشور جان خویش را از دست دادند. این رقم
البته بسیار غیرواقعی است زیرا سرمایه داران چینی و دولت سرمایه داری چین مثل همه
صاحبان سرمایه و همه دولت های سرمایه داری دنیا ارقام واقعی کارگران قتل عام شده
توسط سرمایه در جریان وقوع سوانح حین کار را مخفی نگه می دارند.
سیمای سوسیالیسم
ژوئن 2010
